|
Absint
http://20six.nl/absint
mogelijk gemaakt door
20six.nl
|
The Clash
Werkt dat nou, dat theedrinken?
Geenstijl.nl en Frontaalnaakt.nl staan vol van de verwijten aan mensen als Job Cohen, die claimen dat de poging om 'een dialoog' aan te gaan met de radicaliserende elementen in onze samenleving. een compleet mislukte en idiote strategie is. Welke strategie dan wél werkt laten ze in het midden. Ik geloof echter dat een dialoog wél goed kan werken. Thee drinken met elkaar is slechts waar het begint. Waar je precies over práát en op welke manier tijdens dát theedrinken maakt het verschil.
De enige reden waarom men ter populistische zijde zo makkelijk kan roepen dat dat theedrinken, een fijne term voor 'tolerantie' niet werkt, is omdat ze een conceptie van 'tolerantie' aanvallen, die inderdáád niet werkt, en die we ook nooit hadden moeten toepassen. Maar omdat die ene conceptie van tolerantie niet werkt, betekent dat niet automatisch dat we álle concepties van tolerantie moeten weggooien.
Over welke opvattingen hebben we het dan? De ene opvatting is gestoeld op de Franse poststructuralistische filosofie van de jaren '70: dit staat kortweg ook wel bekend als 'moreel relativisme' of 'postmodernisme'. Hoewel er meer auteurs zijn die aan de wieg hebben gestaan van deze opvatting, heeft het wel degelijk een Franse smaak, en vinden we deze vorm van tolerantie vaak terug bij studenten antropologie, filosofie, sociologie en meer van die "linkse" studies.
De andere opvatting is gegrondvest in 'political liberalism', prachtig verwoord door iemand als John Rawls, maar door de meeste politiek filosofen al eeuwen daarvoor ook aangehangen. Iemand als Kant, of Mill bijvoorbeeld, hingen dergelijke concepties aan. Deze opvatting van tolerantie heeft, ondanks dat in een ver verleden (ten tijde van De Verlichting) hier veel Fransen aan hebben bijgedragen, een duidelijk Angel-Saksische bijsmaak, en die opvatting vinden we meer terug bij politicologen, rechtsfilosofen en dergelijke.
Het verschil tussen de beide opvattingen zit hem in hun begrenzing. Beide vormen van tolerantie pleiten voor respect voor andermans mening, en andermans manier van tegen de wereld aankijken. Beiden zijn vormen van tolerantie. Maar de Franse vorm is in wezen grenzeloos: heel erg kort door de bocht gegaan erkent het dat élke vorm van politiek of moreel oordelen altijd een sociale constructie is. In die visie is er géén grens aan goed en kwaad, in die visie mag een moslim-fundamentalist prima oproepen tot het van de daken gooien van alle homo's omdat ze een schande in de ogen van God zijn. De Franse tolerantie geeft ons geen enkele manier om als het ware 'tussen twee culturen' te kiezen.
De Angelsaksische variant doet dat wel. De Angelsaksische variant stelt hele duidelijk grenzen aan 'wat redelijk is'. De Angelsaksische variant van tolerantie probeert universele, transculturele en transhistorische waarden te ontdekken, formuleren en over te dragen aan de bevolking en vorm te geven in wetten zoals Grondwetten en Verklaringen van Rechten. In die visie is er in ieder geval een politieke, procedurele grens aan wat precies goed en kwaad is, een minimale conceptie van wat wij, als burgers in een staat die met elkaar van mening verschillen, wel en niet met elkaar mogen doen. Zo mag iemand wel vínden dat homo's zondig zijn maar niet oproepen tot geweld jegens homo's.
Dát is volgens mij de vorm van tolerantie die Job Cohen probeert te creëren. Niet meer de flauwe Franse variant, maar de soms best harde Angelsaksische variant. De Amerikaanse variant: 100% tolerantie voor het vrije woord en alle handelingen die mogen binnen de minimale waarden van een democratische rechtstaat, en 0% tolerantie voor alles wat daar buiten valt. Het is alleen jammer dat de tegenstanders van Cohen het oplossen van onze belangrijke problemen niet makkelijker maken door hem telkens maar de Franse vorm te verwijten - een vorm die inderdaad terecht alle morele en politieke geloofwaardigheid verloren heeft.
Ik zal u later meer vertellen over hoe dat dan werkt, die liberale tolerantie. Het vormt een belangrijk onderdeel van mijn werk, immers.
|
|
|
fatwaaaaaaaaaAAAAHHHH
De Denen hebben min of meer per ongeluk de Clash of Civilizations écht doen ontvlammen. U weet ondertussen al dat de krant Jyllands-Posten uit Arhus een aantal spotprents had geplaatst waarin 'De Profeet' een bescheiden rol speelt. De gevolgen zijn u ook al bekend: politieke rellen met ambassadeurs en een boycot die de Deense economie miljoenen kost.
"Mijn god," dacht ik, "dat moeten dan wel héle erge spotprents geweest zijn!". Helemaal nadat Die Welt enkele van de gewraakte prenten ook publiceerde met het commentaar dat het recht op - haal even adem en prevel dit met onheilig ontzag - blasfemie een fundamenteel democratisch begrip was, moést ik wel denken dat de betreffende prenten echt erg waren. Zó erg dat de Nederlandse kranten ze niet publiceren wilden. Erger dan live onthoofdingen van gegijzelden in Iraq. Erger dan de meest gruwelijke Sadeaanse misdaad daadwerkelijk uitgevoerd en verfilmd...
En dus wilde ik ze zien. Die prenten. Kon me niet schelen hoe zeer die prenten me misschien ook zouden vervullen met walging, afgrijzen, of ronduit woede. Ik moest en zou ze zien. Ik wou ze zelfs zo graag zien dat ik tegen al mijn principes naar de website ging van de enige man die ze in Nederland wel durfde te openbaren: Geert Wilders. Bij het zien van zijn geperoxideerde kapsel kwamen de convulsies al op. Ik kneep mijn ogen dicht en onderdrukte de braakneiging toen ik per ongeluk iets van zijn ideologie las. Met een zure smaak in mijn mond zag ik de spotprenten. En dacht:
Is dit nou waar die moslims zich zo druk om maken?
|
|
|
Wat moet Europa met Iran doen?
Vandaag maakte Iran bekend dat ze weer verder gingen knutselen met hun
uranium-verrijkings-installatie. Of toch niet – Iran had namelijk een
onderhandelingsdeadline met de "EU-3": Frankrijk, Duitsland en het
Verenigd Koninkrijk, dat zij namens de EU eind juli met een voorstel
zouden komen. De EU geeft economische voordeeltjes in ruil waarvoor
Iran niet aan uranium-verrijking gaat doen. Dat voorstel kwam een
beetje laat dus Iran voert de druk op.
Waarom wil de EU zo graag dat Iran dat niet doet? Simpel: de
installatie die Iran nu bouwt kun je voor twee dingen gebruiken: het
eerste is een vreedzame energiecentrale, zoiets als wat we ook in
Borselle en Petten ebben. Maar het tweede is dat je de uranium die uit
die installatie komt ook prima kunt gebruiken om een bom te maken. Een
nucleaire bom. En een de EU ziet een radicaal-fundamentalistisch Iran,
dat zweert Israël de zee in te drijven wanneer ze er de kans toe
krijgt en de Westerse wereld regelmatig bij haar koosnaampje "De Grote
Verderfelijke Verfoeilijke Satan" noemt, liever niet in het bezit van
zo'n bom.
Nou zegt Iran dat ze die centrale bouwt voor energie. Dat is onzin.
Ten eerste heeft Iran namelijk meer dan genoeg olie om geen energie
nodig te hebben. En ten tweede kan ze ook gerust andere types
kerncentrale bouwen die je niet gelijk ook materiaal voor een bom
leveren. Als ze écht zo graag die kernenergie willen dan kunnen ze dat
dus ook op een minder verdachte manier doen.
Het plan van de EU, wat er ook gaat komen, is er dus voor bedoeld om
ervoor te zorgen dat Iran niet een bom probeert te bouwen. Maar werkt
zo'n benadering? Is het wel slim om te onderhandelen met
fundamentalisten, om ze een beloning te geven als ze niet doen wat ze
sowieso niet zouden moeten doen?
Natuurlijk werkt die benadering niet, en het is weer typerend voor de
laffe houding die de EU eerder ook al in nam inzake voormalig
Yoegoslavië en Irak. Die benadering is al eerder geprobeerd door Bill
Clinton toen hij president was van de VS. Hoewel we hem allemaal
kennen van zijn onder-de-tafel-activiteiten werd hij destijds ook
geroemd door buitenland-commentatoren wegens zijn beleid tegenover
Noord-Korea. Bill Clinton geloofde namelijk niet in de harde
"stop-met-het-werken-aan-kernwapens-of-ik-schiet"-beleid van de oudere
Bush, en ging over tot onderhandelen. Noord-Korea laat de kernwapens
met rust in ruil voor economische voordeeltjes.
Het leek destijds zo succesvol: Noord-Korea opende wat installaties
open voor inspectie, knikte braaf ja en amen en ondertekende het
verdrag van Geneve in 1994. Maar ondertussen: achter de rug van de
internationale gemeenschap om blééf Noord-Korea in de jaren '90
stiekem tóch doorgaan met het ontwikkelen van kernwapens, en nu, ruim
tien jaar later, komt de aap uit de mouw. Meer dan tien jaar lang
heeft Noord-Korea kunnen profiteren van allerlei voordeeltjes die ze
voor een deel rechtstreeks kon gebruiken om de internationale
gemeenschap te bedriegen door stiekem alsnog bezig te zijn met een
kernwapenprogramma.
Wat werkt dat wel? Simpel: de benadering van de jongere Bush. De
"Stop-of-ik-schiet"-benadering. Noord-Korea heeft zich continu in het
nauw gevoeld en bekeken gevoeld sinds de jongere Bush zijn harde
buitenlandlijn inzette na 11 september 2001. De druk werd hoger en
hoger totdat Noord-Korea afgelopen maand allereerst bekend maakte dat
ze een kernwapenprogramma had – tot verbazing van alle naïeve
Europeanen die nog wilden onderhandelen. En ten tweede kondigde ze aan
dat ze een niet-aanvalsverdrag wilde en in ruil daarvoor zelfs haar
kernwapenprogramma wilde opgeven.
Harde druk dus. De EU-3 zullen er wel niet mee komen: Duitsland is te
bang om überhaupt een beetje te dreigen en de Fransen bedrijven liever
sowieso geen politiek op basis van principes en lange-termijn
stabiliteit. De enige verstandige binnen de EU-3, het Verenigd
Koninkrijk, zal in zijn eentje niet op kunnen tegen de Domme Duifjes.
Gevolg: de EU geeft Iran allerlei voordelen en over tien jaar
chanteert Iran ons weer vrolijk verder met een atoombom achter de
hand.
|
|
|
Dat bedoelde ik niet...
Het grote misverstand tussen mannen en vrouwen
Het spijt ons mannen. Oprecht, uit het diepst van ons hart, het spijt ons, al die jaren, die eeuwen dat we jullie vrouwen onderdrukt hebben. Gepijnigd hebben, in het keurslijf van onze wil gedwongen hebben. Het spijt ons meer dan jullie ooit zullen weten.
Wij mannen zijn voor slechts 1 ding bang. Voor vrouwen. We zijn ontworpen door Moeder Natuur om de dood onder ogen te zien, buffels te vangen en met leeuwen te vechten. Wij zijn het kanonvoer der evolutie, en daarom vrezen we dood noch duisternis. Wij trotseren alles, doorstaan elke wreedheid van het lot, behalve 1. Jullie.
We zijn bang voor jullie vanwege jullie lange golvende haren, die schittering in jullie ogen, die zachte lippen en warme omhelzing. We zijn bang voor jullie om wat jullie met ons doen: in jullie nabijheid wordt elke man een jongetje, wordt elke wijze dwaas en iedere oude man een kind. Die ranke vingers over onze borstkas doen ons smelten. Lach naar ons en we staan in brand van binnen. Jullie hebben geen idee van wat jullie ons aandoen.
En daarom hebben wij jullie jaren lang, eeuwen lang geketend. Een wereld gemaakt waarin jullie als geboeide nymfen aan de zijde moesten leven van ons halfbeesten. We onderwierpen jullie omdat dat de enige manier was waarop we om wisten te gaan met onze liefde en onze doodsangst voor jullie. We ketenden jullie en ontdeden jullie van jullie wapens, zoals we tegenwoordig ook wel eens honden en katten ontdoen van nagels en tanden. We behandelden jullie als huisdieren.
Maar hoe hard we ook probeerden, we temden jullie niet. Ontdaan van jullie vrijheid, bij tijd en wijle zelfs van jullie menselijkheid, bleven we bang voor jullie. Jullie bleven heer en meester van ons lot. Neem Helena: om haar viel de stad Troje en om haar stortte het roemruchte geslacht der Atriden zich in het verderf. Neem nu Guinevere: in een tijd die voor ons mannen geschapen was, waar het leven een harde maar eerlijke strijd op leven en dood was, in die tijd betekende de liefde van Lancelot voor Koningin Guinevere de uiteindelijke ondergang.
Dus bleven we proberen jullie te onderwerpen. Naast een mannen-maatschappij creeerden we een mannen-fantasiewereld. Een wereld waarin jullie gulzige sletten en gewillige hoeren waren die zichzelf maar al te graag aan ons onderwierpen. We stelden jullie voor, op je knieen, slaafs, onderdanig: "oh schatje, kom in mijn gezicht...ohja schatje, spuit me vol, neem me keer op keer." Ohja. Onze droom: dat jullie ons wilden, dat jullie naar ons verlangden zoals wij naar jullie, dat jullie uit eigen vrije wil onze slaaf werden, dat jullie je lichaam en ziel aan ons overgaven, zoals wij niet anders konden dan onze lichamen en zielen aan jullie over te geven.
En nu komt de grootste wreedheid. De gemeenste speling van een koudhartig lot: de sexuele revolutie. Terecht bevochten jullie je vrijheid terug, terecht kwamen jullie in opstand tegen eeuwen onderdrukking, terecht eisten jullie je plek op onder de vrije zon. Aarzelend gaven we jullie gelijk en met zoveel pijn en moeite en zoveel angst probeerden we jullie te bevrijden van jullie ketens.
En nu zijn jullie vrij. En wat gebeurt er? Jullie verscheuren en verslinden ons. Jullie rukken ons mee uit de discotheek, slepen ons mee naar slaap- of hotelkamer en eisen van ons. Te komen. Te presteren. Kom in me kom op me kom onder me over me keer op keer. Presteren we niet dan gooien jullie ons met evenveel gemak eruit en zoeken een nieuw stuk vlees om te consumeren. Allemaal zijn jullie Samantha's van Sex in the City geworden: gewillige zoekers naar vaak en veel. Breezersletjes, GRRRRRLs, powerwomen: jullie zuipen en neuken ons eruit. Vier jullie lusten op ons bot. Neuk ons stuk.
Jullie zijn kortom, onze droom geworden. Feeerieke handen en monden overal op ons lichaam, dwingende dijen hebben ons in de houdgreep. Jullie eisen en eisen en eisen, wij zijn nu jullie lustobject. Jullie zijn onze droom -
Maar die droom is een nachtmerrie. We wilden deze fantasieen nooit, nooit echt. We never intended it to be real. Wij wisten nooit hoe we moesten uiten wat we wilden, en dus bedachten we dit. Maar dit wilden we niet. Echt niet. Wij wilden jullie, niet jullie lust. Wij wilden jullie, niet jullie lichaam.
Dus het spijt ons wat we jullie hebben aangedaan. Maar vergeef het ons. Wij deden het uit domheid en angst. Wij geven toe dat wij het zwakkere geslacht zijn. Maar alsjeblieft, doe ons geen pijn, en hou van ons. Geef ons niet jullie lust, of lichaam, maar geef ons jullie liefde. That's all we ever wanted.
|
|
|
Rechten en plichten
De overheid moet ook alles doen. De overheid moet ervoor zorgen dat iedereen te eten krijgt, te drinken krijgt en weet ik veel wat.
Dat overgrote en meestentijds contradictoire takenpakket van de overheid wordt gerechtvaardigd met een beroep op de mensenrechten. "want," zo zegt men dan, "iedereen heeft toch recht op...?" en dan volgt het object wat ze zo graag universeel voorzien willen zien - reikend van onderdak tot kunstsubsidies.
Ik ben het er niet altijd mee eens dat iedereen recht heeft op kunstsubsidies. Maar zelf als ik het daar mee eens zou zijn, wat ik niet snap is dat dat recht dan altijd gegarandeerd moet worden door de overheid. Want inderdaad, elk recht heeft een corresponderende plicht, of dat nu een plicht is om iets te doen of te laten, maakt niet uit. Wat mij wel uitmaakt is dat iedereen veronderstelt dat de bij elk recht corresponderende plicht automatisch op de overheid valt.
Dat kan niet zo zijn. De overheid is de beschermer in laatste instantie, dat klopt. Maar in eerste instantie ben je zelf de beschermer van je eigen rechten. Jij hebt de primaire plicht om er voor op te komen en doe je dat niet, pech. Pas als je echt niet zelf voor je plichten kan opkomen - door wat voor omstandigheden dan ook, pas dan kun je elders aankloppen.
|
|
|
Ukraine
We worden sinds begin deze week overal bestookt met de uitslag van de verkiezingen in de Ukraine.
De Ukraine? waar ligt dat? ach ja, dat is dat rare staatje tussen Rusland en de EU waar nou niemand ooit op vakantie gaat.
Wat zowel de NOS, als elke krant continu vergeten te vertellen, is waarom die verkiezingsuitlsag zo belangrijk is. want inderdaad, waarom zou de doorsnee Nederlander zich druk maken om een Verweggistan waar hij zelfs nog nooit op vakantie gaat?
Het antwoord is simpel: de Urkaine ligt tussen Rusland en de EU. En die twee liggen elkaar niet meer zo.
Wanneer Rusland haar ondemocratische gelijk haalt, is de kans op een koude oorlog met rusland vrij groot. Tenzij de EU de geopolitieke ballen heeft om die confrontatie met Rusland open aan te gaan. En die kans is vrij groot, gezien het militair laffe gedrag van de EU sinds jaar en dag. En in dat geval toont de EU zich een laffe organisatie waardoor de bevolking van de EU zich eens te meer gaat afvragen waarom men hier ook alweer aan meedoet.
De Ukraine is dus de plek waar de toekomst van de EU besloten wordt: of Ruslanbd en de EU gaan een krachtmeting aan die van de EU eindelijk een echte organisatie maakt, of de EU kruipt in zijn schulp en zet hiermee de eerste stap op weg naar afbrokkeling.
|
|
|
Zielige Moslims
Ik snap het niet. In ons land klagen moslims dat ze zo gediscirmineerd worden, omdat ze moslim zijn. Kan best weleens gebeuren, maar goddank hebben we daarvoor rechtbanken: iemand die discrimineert kun je aanklagen.
Maar de allengs steeds verder radicaliserende moslim claimt dat ook op internationaal vlak iedereen tegen de moslims is. dat dat de reden is waarom de bevolking in de landen in het midden-oosten zo te lijden heeft: elke islamiet zucht onder het juk van de grote Satan, het Westen met zijn westerse vrije zeden.
Kan. Kan prima. Hoewel ik geen enkele westerse macht in het midden-oosten zie die de moslims dwingt tot vrije consumptie van sex, drugs en britney spears, is het best mogelijk dat er zoiets bestaat als cultuurimperialisme. Het is best mogelijk dat we waarden zoals 'respect voor het individu' en 'persoonlijke keuzevrijheid' exporteren naar landen waar die niet zijn.
Wat ik alleen niet snap is dit: de gehele westerse economie is afhankelijk van olie. Daar komt onze welvaart vandaan en daar betalen we dan ook grof geld voor. De olieproducerende landen zijn er dan ook dik rijk mee geworden.
Het overgote meerendeel van de olieproducerende landen zit in het midden-oosten. Het meerendeel van die olieproducerende landen wordt bestuurd door Sheiks. En die sheiks zijn in overgote meerderheid moslims.
Hoe kan het dat, als enkele van de rijkste landen ter wereld moslimlanden zijn, en enkele van die landen ook nog eens hun hand bij e kraan hebben van swerelds belangrijkste energiebron, waarmee ze tegelijkertijd zo'n beetje de machtigste landen zijn, hoe kan het dan dat er ook maar iemand is die het in zijn hoofd haalt die landen te onderdrukken?
Zou het misschien niet een heel klein ietsie-pietsie waarschijnlijker zijn dat die fundamentalische complottheorieen over de Grote Satan bewust door de rijkere moslimsbroeders de wereld in geholpen worden zodat de armere moslimsbroeders niet zien hoe ze het hardst, langst en pijnlijkst genaaid worden door de 'kleine' satan die elke dag met een koran onder de arm naast ze in de moskee zit?
|
|
|
[volgende pagina]
|
Absint
